KalenderFAQZoekenGebruikersgroepenIndexPortalInformatieGebruikerslijstRegistrerenInloggen

Deel | 
 

 Dango Daikazoku. ~

Ga naar beneden 
AuteurBericht
Emily

avatar

RPG punten : 5
Registratiedatum : 06-03-12

Character sheet
Leeftijd: 5 years 'ld.
Partner: My Dango! ♥
Krachten:

BerichtOnderwerp: Dango Daikazoku. ~   zo maa 11, 2012 9:32 am

Een klein bruinharig meisje keek om de deuropening. Ze wilde al dagen hier weg, aangezien ze het ziekenhuis niet meer in mocht door te druk gedrag en ze zich hier dood verveelde omdat Alyss altijd aan het werk was nu er veel bedienden naar Amerika waren, Gyna lag te slapen en Shannon nooit wilde spelen. Bovendien was Niisan in het ziekenhuis. Heel fijn. En Kitty ook. En die dikke kat begon te vervelen. Dus, ze wilde weg hier. En dit was de beste kans tot nu toe. Alyss kreeg een preek van Shannon omdat ze iets niet helemaal goed had gedaan en Gyna lette nooit op. Ze sloop dus snel weg, om vervolgens via de vensterbank uit het openstaande raam te klimmen en naar buiten te springen. Een kleine ‘oef’ kwam hierbij uit haar mond, maar niemand hoorde het. Vrijheid!

Eenmaal in het centrum aangekomen - hier was ze gekomen doordat ze Gyna’s portemonnee mee had genomen en de chauffeur een paar briefjes met een 5 en een 0 erop had gegeven - rende ze vrolijk door de winkelstraten, terwijl ze geluiden maakte zoals ‘wieeeh!’ en liedjes zoals ‘Dango’ zong. Ey, het was best iets om trots op te zijn. Ze had een hele ontsnapping gehad en was zelfs hier beland! Dat was best knap. Nu nog de dangowinkel vinden. Want, dat was haar favoriete winkel. En in die straat hadden ze er heel veel. Ook hadden ze allemaal shinchan en andere dingen die ze wilde hebben. Ze ging net als Gyna shoppen!
Ze kwam in een enorm afgelegen straatje, wat vol met dingen lag wat de dagelijkse tiener niets vond. De schattige, maar oude dingen. Je kende het wel. Van die miniwinkeltjes die altijd leeg waren, maar die draaiend bleven. Dit was een hele straat vol. De enige mensen die hier liepen kwamen gewoon erdoorheen omdat het een kortere route was naar de plek waar ze heen wilden, maar goed.

Uiteindelijk vond ze het winkeltje en met sterretjes in haar ogen keek het kleine meisje door een ruit heen, naar de grote dangoverzameling in de etalage. Ze kwijlde bijna, terwijl ze een eigen dangoknuffel vasthield. Ze was dangofan, voor als het nog niet opviel. Dango’s waren geweldig. Bovendien zat de portemonnee verstopt in de dango. Dan raakte ze het niet kwijt en werd het niet gestolen. Yes. Ze was slim.

&& Inu!

_________________

Nakayoshi dango te wo tsunagi ookina marui wa ni naru yo.
Machi wo tsukuri dango boshi no ue minna de waraiau yo.
Usagi mo sora de te wo futtemiteru dekkai otsukisama.
Ureshii koto kanashii koto mo zenbu marumete.
Dango, dango, dango, dango, dango daikazoku..
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Inu

avatar

RPG punten : 12
Registratiedatum : 10-03-12
Leeftijd : 23

Character sheet
Leeftijd: 16 jaar
Partner: Are boys as sweet as lollipops?
Krachten:

BerichtOnderwerp: Re: Dango Daikazoku. ~   zo maa 11, 2012 10:02 am

Het was weer zo'n gewone saaie dag. Ze hoefde de komende weken niet te werken, omdat het heel rustig was of zo iets. Ach ze had zo ie zo genoeg geld gespaard en daar was ze blij mee. Als alleen wonende zestien jarige. Niet echt het perfecte leven maar goed. Gelukkig was ze dan weer een ESPer die goed van zich af kon bijten. Hoe ironisch. Dus weer tijd om gewoon door het centrum te slenteren en misschien nog schattige dingetjes te vinden om die te kopen, want prulletjes waren gewoon leuk. Dat was een feit. Volgens Inu. Ze merkte op dat ze al weer veel nagedacht had over van alles en nog wat. En dus afgedwaald was en dus in de super schattige winkelstraat beland was. Ja het was een leuke winkelstraat, met leuke dingetjes. Haar groene ogen gingen langs alle winkels, van links naar rechts. Ze merkte wel dat ze soms even aan gekeken werd, als het meisjes waren dat wist ze wel zeker dat het ESPers waren, of weirdo's als jongens naar haar keken dan wist ze totaal niet of het ESPers waren of dat ze weer iets leuks zagen, in hun ogen. Na ja ze schonk er maar niet té veel aandacht aan. Ze voelde opeens haar maag knorren, misschien tijd om te eten? Er waren hier genoeg Dango winkels. Dango's waren lekker, en ze had geen zin om haar kracht nu gaan te gebruiken. Ze bleef stil staan bij de etalage en keek met haar groene ogen naar een klein meisje met een Dango knuffel die kwijlend naar de Dango's keek. Inu moest even grinniken. Ze schatte het kindje nog geen zeven, veel jonger dus. Ze ging door haar knieën en haar staart ging langzaam kwispelend heen en weer en haar oren stonden gespitst, op het kleine meisje gericht. Het was wel een probleem met kleine kinderen, als ze ESPer zouden zijn dan zouden ze gaan schreeuwen dat ze oren en een staart heeft, dan zouden mensen nogal weird op kijken, gewone mensen kinderen deden dat dan niet aangezien ze ze niet konden zien, gelukkig. "Hey, waar zijn je ouders??" vroeg ze vervolgens kalm. Haar blik ging weer even naar de Dango's, wat had ze daar zin in. Maar ze zette haar aandacht weer op het kleine meisje. "Heb je een naam??" vroeg Inu vervolgens "ik zie dat je dol bent op Dango's??" en ze grinnikte even. Het was maar een wilde gok, maar als je een kind half kwijlend naar Dango's zag kijken en het kind ook nog een Dango knuffel vast had, dan was het nogal voorspelbaar, toch?
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Emily

avatar

RPG punten : 5
Registratiedatum : 06-03-12

Character sheet
Leeftijd: 5 years 'ld.
Partner: My Dango! ♥
Krachten:

BerichtOnderwerp: Re: Dango Daikazoku. ~   zo maa 11, 2012 10:35 am

Een stem klonk en het kleine meisje keek op. De vraag waar haar ouders waren werd gesteld en ze zuchtte. “Mama is bij tenshi-sama en Kami-sama,” zei ze. Dood dus. Bij de engelen en god. “Papa is in Amelika,” vervolgde ze. Het meisje had groene ogen, blond haar en.. Oortjes! En een staart! Dat was unbearably cute!
Het meisje vroeg haar of ze een naam had. “Un!” sprak ze en ze knikte. “Emilllllly. Takano. Emillllly Takano,” sprak ze. Ze had moeite met de l en de r. De l leek makkelijker als ze het als een r bedoelde. Vreemd.
Het meisje merkte op dat ze zag dat Emily van dango’s hield en Emily knikte enthousiast. “Un!” kwam er uit haar mond. “Ik ken het ‘iedje ook!” riep ze toen trots.
En ze werd weer afgeleid door een oor dat licht bewoog. En de staart. Zonder waarschuwing sprong ze omhoog en zette haar kleine scherpe tandjes in de oren, om te voelen of ze echt waren. Want, daar was ze kind voor, toch? Helaas voor Inu had ze enorm scherpe melktandjes en zou dat dus wel een pijnlijk plekje achterlaten.
Ze liet Inu al snel weer los en viel op haar bips op de grond, de dango in haar handen houdend. “Ben je een hondje? Waarom ben je geen echte hond maar ook geen mens? Is jouw mama hond? Of papa?” vroeg ze enthousiast.

De deur van de dango-winkel ging open en de ogen van het kleine meisje sperden zich open. Zonder erover na te denken rende ze de dangowinkel binnen en haalde een briefje van 50 uit de tas. “Dango Daikazoku!” riep ze uit en de man keek haar aan. Hij gaf haar 30 euro terug - omdat je voor 20 al enorm veel kreeg - en ze kreeg een enorme tas vol met verschillende dango’s in alle kleuren en smaken. Vrolijk huppelde ze het winkeltje weer uit en keek naar het hondenmeisje. Hmn. Zou die boos zijn?

_________________

Nakayoshi dango te wo tsunagi ookina marui wa ni naru yo.
Machi wo tsukuri dango boshi no ue minna de waraiau yo.
Usagi mo sora de te wo futtemiteru dekkai otsukisama.
Ureshii koto kanashii koto mo zenbu marumete.
Dango, dango, dango, dango, dango daikazoku..
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Inu

avatar

RPG punten : 12
Registratiedatum : 10-03-12
Leeftijd : 23

Character sheet
Leeftijd: 16 jaar
Partner: Are boys as sweet as lollipops?
Krachten:

BerichtOnderwerp: Re: Dango Daikazoku. ~   zo maa 11, 2012 10:55 am

Het meisje vertelde haar dat haar mama bij god en de engelen waren. Aha ze was dus dood, overleden hoe je het ook wilde en kon noemen. Er waren tegenwoordig zoveel benamingen voor dat je er helemaal scheel van werd. Ze vervolgde haar woorden met dat haar papa in Amelika was, Amerika dus. Ze glimlachte "oke dan" zei ze vriendelijk. Wat deed zo'n klein kind dan hier in godsnaam in haar eentje op straat. Was die vader gek ofzo? Of had ze een oppas? Maar waar was die dan? Was ze ontsnapt? Al die vragen spookte rond in haar hoofd. Eenmaal aan het kleine kindje gevraagd hoe ze heette stelde ze zichzelf voor. Sommige kinderen van die leeftijd waren nogal vreselijk en zouden hun naam niet eens zeggen. "Emily, mooie naam" zei ze met een glimlach tegen Emily. Ze vertelde ook over het liedje dat ze dus kende. Wat ze echter niet had verwacht was dat het kind opeens omhoog sprong en haar in haar oor beet. Tranen schoten in Inu's ogen. Ja dat deed pijn, héél pijn. Ze bleef zowat verstijfd zitten en greep naar haar oor. De tranen kon ze nog in haar ogen houden. Mensen keken nu wel raar, maar ja dat maakte nu niet uit, ze had geen verantwoording om dat allemaal uit te gaan leggen. Het meisje begon vervolgens allemaal dingen te vragen wat half langs Inu heen ging. Ze had pijn, té veel pijn! Waarom moesten kleine kindjes dit altijd flikken, why? schoot er door haar hoofd. Het kind verdween ineens de Dango winkel in. Wat er binnen gebeurde ging Inu allemaal voor mij. Ze stond maar weer snel recht om de traantjes weg te pinken. Ze rekte zich vervolgens uit, oké, ze hield niet van kinderen, niet als ze dit soort dingen deden, maar ja de meeste hadden geen benul. Ze voelde weer geborrel in haar buik, ze moest echt iets eten. Het meisje kwam de Dango winkel al weer uit en keek haar aan. Inu keek maar snel even terug met een licht glimlachje en schoot zelf de Dango winkel binnen om Dango's te kopen. Ze had er niet zoveel gekocht in tegenstelling tot Emily. Inu had ze echt alleen maar om nu op te eten en zo te zien had Emily een grote voorraad.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Emily

avatar

RPG punten : 5
Registratiedatum : 06-03-12

Character sheet
Leeftijd: 5 years 'ld.
Partner: My Dango! ♥
Krachten:

BerichtOnderwerp: Re: Dango Daikazoku. ~   di maa 13, 2012 9:32 am

Met een veel te gefascineerd hoofd keek ze in de enorme tas vol met verpakte dango’s, in alle variaties die er waren. Ze glimlachte en keek naar de plek waar Inu stond, waarna ze zag hoe deze de dangowinkel in ging en ook met wat naar buiten kwam. Ze kwam terug met vele malen minder dan Emily. “Hoe doe je dat?” vroeg Emily zacht en ze keek gefascineerd naar het enorm kleine aantal - in vergelijking met dat van haar, that is - dango’s dat Inu bij zich had. “Ik geef atijd bliefje met 5 en 0 en dan klijg ik heeeeelll veell,” zei ze en ze wees met plezier naar de tas.
Ik heb nooit minder,” merkte ze op en ze haalde de portemonnee uit de dangoknuffel, waarna ze het opende. Erin zaten zo’n vier briefjes van vijftig, twee van twintig, één van tien en wat muntgeld van net. Ze ritste het portemonneeding hierna weer dicht en staarde Inu met een blik vol verwachting aan. Misschien.. Had Inu wel weinig geld! Misschien was ze wel arm! Vol verbazing keek het meisje de voor haar blonde reus aan. “Ben je alm?” vroeg ze verbaasd. Ze ritste de portemonnee open en gaf het meisje vijftig euro. “Fight!” zei ze, terwijl ze met haar hand een vuistje maakte om enorm awesome over te komen. In haar wereld was vijftig euro niet meer dan twee euro voor iemand anders. Als iemand het nodig had, gaf je dat.

En toen werd ze duizelig. “Eep!” bracht ze uit, waarna ze op haar knietjes viel en Inu’s been zonder na te denken beetpakte, waarna hun beide lichamen buiten bewustzijn zouden vallen en ze ineens ergens anders schenen te zijn. Dit gebeurde wel vaker. Ze had haar kracht niet onder controle en na een sterke emotie - medelijden, dit keer - kwam er vaak of een Shadow te voorschijn, of ze viel deze wereld in. Vandaag gebeurde dit dus.
Een vijftienjarig meisje - wie eruit zag als dertien - keek met een glimlachje naar Inu. “Het spijt me. Dit gebeurt mij wel vaker,” sprak ze. Haar andere ik, die alles echt kon als een vijftienjarige. “Jullie zullen hier zo wel weer verdwijnen, hoor,” zei ze en ze keek even om zich heen. “Toch is het fijn nu eens goed te kunnen praten, al ben ik bang voor hoe mensen zullen reageren, aangezien jullie in de echte wereld plat liggen,” glimlachte ze. Jullie. Ze was Emily, maar toch weer niet. Het was apart. De Emily daar bestond niet hier, maar toch ook weer wel. Awesome, toch?

_________________

Nakayoshi dango te wo tsunagi ookina marui wa ni naru yo.
Machi wo tsukuri dango boshi no ue minna de waraiau yo.
Usagi mo sora de te wo futtemiteru dekkai otsukisama.
Ureshii koto kanashii koto mo zenbu marumete.
Dango, dango, dango, dango, dango daikazoku..
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: Dango Daikazoku. ~   

Terug naar boven Ga naar beneden
 
Dango Daikazoku. ~
Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
 :: IGx The City :: Centrum-
Ga naar: