KalenderFAQZoekenGebruikersgroepenIndexPortalInformatieGebruikerslijstRegistrerenInloggen

Deel | 
 

 what it takes to come alive

Ga naar beneden 
AuteurBericht
Cai

avatar

RPG punten : 14
Registratiedatum : 24-03-12

Character sheet
Leeftijd: 17 years
Partner: i never asked for this scary handjob
Krachten:

BerichtOnderwerp: what it takes to come alive   do apr 05, 2012 4:53 am

"Gaaaavin! Mijn benen doen pijn en ik kan niet meer lopen door de spierpijn." Er klonk spottend gelach, maar de bruinharige jongen keek Cai niet aan, die aan zijn arm meegesleurd werd. "We hebben een uur bij de sportschool gezeten. En je hebt alleen tegen welke machine ik ook zat aangeleund en praatte over mensen die ik niet ken." Cai blies zijn wangen op en nam halt, zijn hand in die van Gavin gedraaid. Die draaide zich automatisch om en groene ogen staarde Cai aan. Gavin zakte een beetje door zijn knieën en hun lippen raakte voor een seconde, wat voor wat vreemde blikken zorgde. Iep.
"Moet ik je dragen?" Cai's heupen zwierde heen en weer terwijl hij naar de grond keek met de grootste glimlach op zijn gezicht. "Dacht ik al." Uiteindelijk wist hij op Gavin's rug te klimmen en daar te chillen. Woohoo. Hij drukte zijn gezicht tegen Gavin's hals en glimlachte. Het was echt geen serieuze relatie, al zag Cai dat heel anders. Hij kende de gozer nu twee weken en ze hadden sinds vier dagen wat. En dan was het nu al 'ik hou van je' en 'hij is mijn soulmate' en shit. Je kent het wel. En hij was er zelf ook heel overtuigd van. Hij verplaatste zijn hoofd zodat hij kon kijken naar de mensen die liepen (hij wedde dat de meeste mensen dachten dat hij Gavin's kleine broer was, omdat hij niet heel lang was - 1.68 - en op de jongen zijn rug hing lol).
"Gillian!" kierde hij meteen toen hij het bekende gezicht van de jongen zag. "Wie?" Cai probeerde wanhopig te sturen, maar Gavin liep langzaam verder, zoekend naar Gillian, die hij niet kende. "Die met dat Rapunzel-haar," vertelde hij en wees over Gavin's schouder naar Gillian. "Oké.." klonk er en ze slofte erop af. Kon dat niet sneller, trouwe hengst? Ach, niet zeuren. "Gilliaaaaan!" kierde hij verder, nog op Gavin's rug, om Gill's aandacht te trekken.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Gillian

avatar

RPG punten : 26
Registratiedatum : 08-03-12
Leeftijd : 21
Woonplaats : Ergens in het hoekje van nederland

Character sheet
Leeftijd: 16
Partner: Nobody.
Krachten:

BerichtOnderwerp: Re: what it takes to come alive   do apr 05, 2012 7:07 am

“Hoe gaat het met je been?” Hij keek op, aangezien zijn ogen naar de grond aan het staren waren. Onverschillig haalde hij zijn schouders op, voordat hij de jongen voor hem beter bekeek. Gespierd, lang, kort donkerbruin haar, een licht bezorgde blik op zijn gezicht, een tattoo op zijn arm en wat littekens op zijn huid. Gillian kon nauwelijks geloven dat dit zijn broer was, maar dat was nou eenmaal zo. Vierentwintig, vast op bezoek naar een vriend in de stad. Anders zou hij hier nooit komen. Thomas was nog steeds dezelfde rebel als een aantal jaar terug en zat vast weer in een of andere gang. Natuurlijk.
“Hoe gaat het met je gangleden?” vroeg hij kortaf, terwijl zijn blik weer naar de grond was gegleden. Hij was niet echt bang voor zijn broer, hij keek meer tegen hem op. Thomas was datgene wat hij nooit zou kunnen of durven zijn. Bijna een bendeleider, bekende bij de politie en populair in de stad waar hij woonde. Niet dat hij dat wou. Nee dankje. Een grote hand ging door zijn blonde haar heen en er klonk gelach.
“Het gaat goed met ze. We hebben een paar maanden geleden nog een vechtpartij gehad, maar het is aardig rustig,” klonk er lachend. “Je been?” Gillian keek weer op, zuchtte.
“Valt mee. Ik moet binnenkort er weer mee heen, maar zoveel last heb ik er ook niet echt van. Eigenlijk best wel irritant, telkens lijkt de pijn terug te komen,” mompelde hij zacht op een onverschillige toon. Zijn blik was afgewend en de hand ging opnieuw door zijn blonde haar heen.
“Sterk houden, broertje. Het gaat heus wel over een keer. Geloof me maar.” Hij rolde met zijn ogen, maar glimlachte zachtjes. Hopelijk wel. Na een kort afscheid stopte hij met leunen tegen de muur en ging hij weer overeind staan. Het was mooi weer, hij stond tegen de zijkant van een gebouw aan. Nu niet meer, nu stond hij. Hij had een lange broek aan, die wat afzakkend was, een simpel shirt en zijn haar was gedeeltelijk in een staart gebonden. Gillian liep een steegje in en kwam uit op een soortvan plein, met winkels en cafétjes enzo aan de rand en een parkje in het midden. Wat wou je nog meer?
"Gillian!" Hij draaide zich om, zocht naar degene die hem had geroepen. Hij knipperde even met zijn ogen. Ehm. Oké.. "Gilliaaaaan!" Pas nu zag hij de wat bekende jongen op de rug van een onbekende jongen. Oh, het was Cai. Een glimlach verscheen op zijn gezicht.
“Hey Cai, dat is een tijdje geleden,” zei hij glimlachend. Zijn blik viel op de andere jongen en hij stak zijn hand uit. “Mijn naam is Gillian, als je dat nog niet door had.” Aardig zijn had altijd wel wat nut.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Cai

avatar

RPG punten : 14
Registratiedatum : 24-03-12

Character sheet
Leeftijd: 17 years
Partner: i never asked for this scary handjob
Krachten:

BerichtOnderwerp: Re: what it takes to come alive   do apr 05, 2012 7:28 am

"Hey Cai, dat is een tijdje geleden." sprak de jongen met een glimlach rond zijn gezicht, waardoor Cai ook een glimlach rond zijn muil toverde. Zijn en Gavin's blikken gingen over de jongen heen, bijna tegelijk. Hij zelf meer om de kleding goed te keuren, van Gavin wist hij het niet. Die kende de jongen immers niet. "Ach, wat is het? Anderhalve week of zo? Is niks." zei hij op vrolijke toon, na de kleding goed te hebben gekeurd. Hij droeg zelf een groen - donkergroen gestreepte polo en een simpele spijkerbroek. Een zwarte horloge rond zijn pols en zwarte canvas schoenen. Simpel dus. En een hoedje. You know, zo een die Bruno Mars 24/7 droeg. Kutjong zorge voor een slechte reputatie voor mensen die hoedjes droegen. Oke, Bruno Mars viel wel mee. Soms. SOMS.
"Mijn naam is Gillian, als je dat nog niet door had." stelde Gillian zichzelf voor, met zijn hand uitgestoken. Gavin staarde er even naar, zijn armen ondersteunde Cai's benen dus hij kon ze niet echt schudden. Of ja, kon wel, maar dat leek niet te gebeuren. Ook zei hij zijn naam niet. "Dit is Gavin," stelde hij hem toen maar voor, zijn handen de huid van Gavin's wangen omhoog duwend zodat hij van die hamsterwangen kreeg. "Cai." klonk er geïrriteerd, waardoor hij zijn grinnik inslikte. "En hij is een beetje verlegen." AHAHA. Gavin fronste en keek naar de andere kant van het winkelcentrum. Chagrijnig rotjong. Hij keek maar weer terug naar Gillian. "Gaat 't allemaal lekker zo? Ben je op tijd gekomen voor waar je ook heen moest?"
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Gillian

avatar

RPG punten : 26
Registratiedatum : 08-03-12
Leeftijd : 21
Woonplaats : Ergens in het hoekje van nederland

Character sheet
Leeftijd: 16
Partner: Nobody.
Krachten:

BerichtOnderwerp: Re: what it takes to come alive   do apr 05, 2012 8:18 am

De jongen voor hem was net iets groter dan hem, maar het scheelde niet veel. Plus de lengte van zijn haar en hij zou echt veel langer zijn. Heel veel. Twee blikken staarden hem even aan, maar hij negeerde het. Hij was het gewend. Gillian speelde even met de witte veer die aan een ketting vastgemaakt was. Hij had hem van zijn vader gekregen, aangezien die hem niet meer droeg. Sindsdien droeg hij de ketting als hij hem wou dragen. Omdat hij dat kon. Met zijn vader had hij ook niet echt een sterke band, maar dat maakte niet uit. Hij zag hem toch nauwelijks.
"Ach, wat is het? Anderhalve week of zo? Is niks." Voor hem voelde het juist wel lang, aangezien hij elke dag wel wat deed, doormaakte of wat dan ook. Soms wel zo veel dat zijn dagbeschrijving gevechten bevatte. Nou ja, veel boeide het hem niet, hij herstelde er toch snel van. Eheh. Dat was het handigste van zijn kracht. Toen de jongen de hand niet aan nam – hij had Cai op zijn rug, natuurlijk kon hij zijn hand niet schudden – trok hij deze weer terug. Zijn hand ging even door zijn haar heen, deed het wat beter aangezien het nog steeds een beetje in de war zat door de hand van zijn broer. "Dit is Gavin." Hij knikte zachtjes en lachte toen hij zag wat Cai met de jongen deed. Het zag er nogal raar uit.
"Cai." Zijn mondhoeken gleden wat verder omhoog, duidelijk geamuseerd door het geïrriteerde antwoord.
"En hij is een beetje verlegen." Gillian herstelde zich wat en gniffelde maar even zachtjes met een glimlach.
“Dat merk ik.” Gavin keek de andere kant op. Hm. Dat joch was inderdaad verlegen. Of haatte om nieuwe mensen te ontmoeten. Wat beleefd zeg, kuch kuch.
"Gaat 't allemaal lekker zo? Ben je op tijd gekomen voor waar je ook heen moest?" Zijn blik richtte zich weer op Cai.
“Mhm,” zei hij knikkend. “Ik kwam wel op tijd hoor. Eigenlijk zelfs een beetje te vroeg, maar dat is eigenlijk beter dan te laat. Wie is hij eigenlijk? Een vriend van je?” Hij zei het maar indirect aangezien hij toch geen antwoord verwachtte van Gavin. Natuurlijk niet.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Cai

avatar

RPG punten : 14
Registratiedatum : 24-03-12

Character sheet
Leeftijd: 17 years
Partner: i never asked for this scary handjob
Krachten:

BerichtOnderwerp: Re: what it takes to come alive   do apr 05, 2012 12:36 pm

"Ik kwam wel op tijd hoor. Eigenlijk zelfs een beetje te vroeg, maar dat is eigenlijk beter dan te laat." Jup! Dat kon je wel zeggen. Al was hij zelf bijna altijd te laat. Hij lette niet zo goed op de tijd. Bijna nooit, in ieder geval. Hij werd meestal niet eens op tijd wakker. De helft van de tijd lag hij nog in bed rond te rollen als degene waarmee hij afgesproken had bij hem aanbelde thuis. Ja, heel functioneel allemaal. "Wie is hij eigenlijk? Een vriend van je?" Gavin keek niet op of om, focuste alleen nog op de andere kant van het winkelcentrum. Ook goed joh. Hij had het wel leuk zo.
"Gavin is mijn vriend. Vriendje? Huidige levenspartner? Wat heb je allemaal tegenwoordig?" vroeg hij met een korte lach terwijl hij probeerde Gavin's aandacht te trekken door zichzelf wat over zijn schouder te hijsen met zijn kop en hem doordringend aan te kijken. Zijn blik ging even naar Gillian en toen weer terug. "Gavin.." fluisterde hij en zijn mondhoeken krulde omhoog. "Uh, ja, dat. Hoe je het ook wil noemen." Glub. Gavin weer. Maar goed, hij had het tenminste bevestigd. Min of meer.
"En wat is het me er toch eentje." zei hij met een gefrustreerde zucht en hij hoorde een gegrinnik. Oh ja hoor. Gavin gaf hem een kus op zijn wang en hij rolde zijn ogen voordat hij Gavin weer aankeek. "Niet dat ik het erg vind, maar ik denk niet dat iedereen dit wil zien.." Ja, hij doelde op Gillian. Hij had geen idee wat Gavin allemaal aan het doen was, maar hij probeerde zo min mogelijk happy-fag-couple te zijn in het bijzijn van vrienden (was Gill een vriend? Ja, vast wel).. Want dat wouden zij waarschijnlijk ook niet zien.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Gillian

avatar

RPG punten : 26
Registratiedatum : 08-03-12
Leeftijd : 21
Woonplaats : Ergens in het hoekje van nederland

Character sheet
Leeftijd: 16
Partner: Nobody.
Krachten:

BerichtOnderwerp: Re: what it takes to come alive   vr apr 06, 2012 4:46 am

Zijn blik ging weer naar Gavin, die niet leek te antwoorden en zijn blik afgewend had. Het sloeg ook echt nergens op en was nogal onbeleefd. Ga zo door.
"Gavin is mijn vriend. Vriendje? Huidige levenspartner? Wat heb je allemaal tegenwoordig?" Zijn maag draaide zich om bij het woord vriendje. Iewl, dat joch was gay. Niet dat hij er echt veel tegen had of zo, maar het idee was gewoon.. raar. Iets waar je niet echt aan kon wennen, waarschijnlijk. "Gavin.." Cai gay. Ondanks dat hij de jongen nog maar net kende, leek het een beetje onlogisch voor de broertjeshatende gast die hij meer dan een week geleden had ontmoet. Het leek net alsof de jongen nu opeens heel anders was. Een kopie van Cai, alleen dan gayiger.
"Uh, ja, dat. Hoe je het ook wil noemen." Gillian rolde met zijn ogen, aangezien het hem niet veel boeide.
"En wat is het me er toch eentje." Hij keek weg toen de twee zoenden – een kus op de wang, maar dat was technisch gezien toch een zoen, hoe je er ook naar keek – en huiverde even zachtjes. "Niet dat ik het erg vind, maar ik denk niet dat iedereen dit wil zien.." Oh goh echt?
“Waarom riep je me eigenlijk?” vroeg hij toen hij zijn blik weer op de twee wendde. Hij bekeek ze even. Die Gavin zag er ongeveer even uit, anders wat jonger. Gillian voelde zich gewoon ouder dan iedereen. Ehehe. Nee. Dat was ook weer niet waar. Maar waarom riep de jongen hem als die twee het toch zo fijn samen hadden? Dat was onlogisch.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Cai

avatar

RPG punten : 14
Registratiedatum : 24-03-12

Character sheet
Leeftijd: 17 years
Partner: i never asked for this scary handjob
Krachten:

BerichtOnderwerp: Re: what it takes to come alive   zo apr 08, 2012 10:23 am

Cai vond dat het van hemzelf wel aan te nemen was dat hij niet hetero was. Al was het misschien ook wel wat anders voor Gillian, omdat hij hem zag als een chagrijnige gozer die rookte en zeurde over zijn jongere broertje. Maar hij had ook niet echt door dat Gillian er wat tegen had of zo. Maar goed. Zijn hand ging voor Gavin's haar terwijl zijn blauwe ogen contact maakte met Gill, die hem vroeg waarom hij hem had geroepen. Uuh.. Ja, daar vraag je dan wat.
"Omdat ik je herkende en ik dacht, laat ik even hallo zeggen. Hoezo? Wou je dat niet?" Zijn mondhoeken krulde omhoog bij de laatste twee vragen. Hij voelde hij Gavin hem wat omhoog gooide omdat hij van zijn rug afzakte. Urp. Gavin was twintig centimeter langer dan hem - ja ja, lange gozer - met bruin, stekelig haar en groene ogen. Zijn vader was vrij rijk dus droeg hij merkkleding, wat alleen maar mooi meegenomen was voor Cai. Dure cadeaus. Yessss. Good.
Hij gooide zijn armen over Gavin's hoofd en rustte zijn kin op zijn armen, zodat hij zich lang voelde. Want dat voelde hij zich niet vaak. Kleine opdonder. Ed was al iets langer dan hem. Ook leuk als je kleine broertje langer was dan jijzelf. Maar die nam dat van zijn vader, en Cai had de lengte van zijn moeder's kant. Leuk hoor. Heel leuk.

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Gillian

avatar

RPG punten : 26
Registratiedatum : 08-03-12
Leeftijd : 21
Woonplaats : Ergens in het hoekje van nederland

Character sheet
Leeftijd: 16
Partner: Nobody.
Krachten:

BerichtOnderwerp: Re: what it takes to come alive   do apr 12, 2012 7:19 am

Zijn blik was nog steeds op de grotere jongen aan het hangen. Waarom deed hij zo afstandelijk? Kon hij er niet tegen om nieuwe mensen te ontmoeten? Hij keek hoe de hand van Cai door Gavin’s haar ging en hij keek al snel weer weg. Het was op een of andere manier best wel.. cute? Nee echt niet. Het was gewoon vreemd, maar nu hij het zo dichtbij ervaarde was het iets waar je wel snel aan kon wennen. Als het maar op dit niveau bleef en niet erger werd. Hell no. Dan liep hij meteen weg. Gillian had ondanks waar hij nu bij stond wel een grens. Een grens die zonet even wat opgeschoven, maar het bleef een grens. Hij ging niet meer hier staan als ze nog meer gingen bekken of hem negeerden of als Gavin nog saaier ging doen. Dan trok hij Cai wel-.. Waarom wou hij zo graag met Cai praten? Ach, de jongen was best wel interessant, moest hij toegeven. Ehehe. "Omdat ik je herkende en ik dacht, laat ik even hallo zeggen. Hoezo? Wou je dat niet?" Hij grinnikte zachtjes.
“Maakt me niet echt uit, het is wel leuk om weer een keer met je te praten,” hij wierp een blik op Gavin, “en om je vriend te ontmoeten. Denk ik. Maar ja, ik had het zelf niet eens aan kunnen zien komen.” Onverschillig rolde hij met zijn ogen. Gillian keek hoe Cai van positie veranderde op de jongen zijn rug en moest moeite doen om niet te gaan grinniken, aangezien het er eigenlijk wel een beetje grappig uit zag. Ehehe. Sacherijnige Gavin die een klein opdondertje als Cai op zijn hoofd had. “Maar hoe gaat het verder met je? Nog steeds ruzie met je broertje?” vroeg hij. Niks tegen Gavin, aangezien hij toch niks van die gozer wist. Waarschijnlijk iemand met een doodnormaal leven en doodnormale ouders. Wat saaaaaaaaaaai. Ja, met zoveel a’s. Misschien wel met meer. Veel meer. Veeeeeeeeel meer.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Cai

avatar

RPG punten : 14
Registratiedatum : 24-03-12

Character sheet
Leeftijd: 17 years
Partner: i never asked for this scary handjob
Krachten:

BerichtOnderwerp: Re: what it takes to come alive   do apr 12, 2012 8:52 am

"Maakt me niet echt uit, het is wel leuk om weer een keer met je te praten." Een brede glimlach verscheen rond Cai's lippen. Hij voelde hoe Gavin zachtjes in zijn been kneep maar negeerde het maar. Jaloers zijn was nergens voor nodig (al wist hij niet precies of dat was wat Gavin mankeerde), aangezien hij en Gillian nooit wat zouden worden. "En om je vriend te ontmoeten. Denk ik. Maar ja, ik had het zelf niet eens aan kunnen zien komen." Niet zien aankomen? Bedoelde hij Gavin, of het hele homo gedoe?
"Wat? Gavin, of dat ik op jongens val?" vroeg hij met een brede glimlach, eigenlijk meer nieuwsgierig dan beledigd. Ach, hij gokte dat Gill het niet bedoelde als hoe zijn hersenen wouden dat hij het opvatten. Wow het duurde zo'n twee minuten voordat ik dat woord goed schreef. "Maar hoe gaat het verder met je? Nog steeds ruzie met je broertje?" Eddiehiehie. Ed Dee. Ed Dennis Dee. Zijn jongere broertje.
"Niet meer dan gewoonlijk. 'T gaat wel lekker zo, denk ik. Hij vermijd me nu een beetje, dus das mooi meegenomen. Hij mag Gavin niet en die is zowat altijd bij ons thuis wanneer ik niet bij hem ben, dus Ed is altijd boven." vertelde hij. Ja, Gavin was goed om kleine broertjes weg te jagen. Kleffig doen op de bank waardoor Ed weg ging. Zonder afstandsbediening. Yessss. Good. Very good.

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: what it takes to come alive   

Terug naar boven Ga naar beneden
 
what it takes to come alive
Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
 :: IGx The City :: Centrum-
Ga naar: